ரம்யா, ஒரு வேலைப்பழக்கமான தாயாக, இரவு நேரம் வீட்டில் அமைதியை விரும்புவாள். ஆனால், வேலை முடிந்ததும், குழந்தைகள் வீடு திரும்பும் போது, வீட்டில் தொலைக்காட்சி சத்தம், மொபைல் அலாரம், சமையலறையில் கசப்பு வாசனை—இவை அனைத்தும் கலந்து ஒரு சிறிய குழப்பம். குழந்தைகள் படுக்கைக்கு செல்லும் நேரம் வந்ததும், அவள் தன் மொபைலை ஒரு பக்கத்தில் வைத்துவிட்டு, குழந்தைகளுக்கு கதைகள் சொல்வதை நினைத்தாள். ஆனால், திடீரென, குழந்தைகள் இருவரும் தங்களது டேப்லெட்டில் வீடியோ பார்க்கும் நிலையில் இருந்தனர். அவள் தன் பாட்டியின் காலத்தை நினைத்தாள். அப்போது, இரவு வந்ததும், வீட்டில் எல்லோரும் வெளியே விளக்கை அணைத்து, மெதுவாக கதைகள் சொல்லி, அமைதியாக உறங்கும் பழக்கம் இருந்தது. எந்த மின் சாதனமும் இல்லை, எந்த வெளிப்புற ஒலி disturbance-யும் இல்லை. அந்த அமைதி, அந்த நேர்த்தியான உறக்கம், நாளை ஒரு புத்துணர்வுடன் தொடங்க உதவியது. இப்போது, ரம்யா, குழந்தைகளிடம் மெதுவாக பேசினாள்: “நம்மை சுற்றி அமைதி இருந்தால்தான் நாமும் அமைதியாக உறங்க முடியும். நாளை காலை புத்துணர்வுடன் எழுவோம்.” குழந்தைகள், சற்று தயங்கினாலும், மொபைலை விட்டு விட்டு, தாயின் அருகில் படுத்தனர். அந்த இரவு, வீட்டில் ஒரு சிறிய அமைதி பிறந்தது. அடுத்த நாள் காலை, ரம்யா எழும்போது, தன் உள்ளத்தில் ஒரு மாற்றம் உணர்ந்தாள். குழந்தைகளும், சற்று அதிக உற்சாகத்துடன் எழுந்தனர். அந்த அமைதியான இரவு, ஒரு குடும்பத்தின் நாளை மாற்றியது. பழைய காலத்தின் அமைதி, இன்று ஒரு புதிய பழக்கமாக மாறும் தருணம் அது. ஒரு சிறிய மாற்றம், ஒரு குடும்பத்தின் நீண்ட நாள் ஆரோக்கியத்திற்கு விதை விதைக்கலாம் என்பதை ரம்யா உணர்ந்தாள்.