വൈകുന്നേരം വീട്ടിൽ എല്ലാവരും ടിവിയുടെ മുന്നിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. രണ്ട് കുട്ടികളും മൊബൈലിൽ വീഡിയോ കാണുന്നു, അമ്മ അടുക്കളയിൽ വേഗത്തിൽ ഭക്ഷണം ഒരുക്കുന്നു, അച്ഛൻ ജോലി തീർക്കാൻ ലാപ്ടോപ്പ് നോക്കുന്നു. വീട്ടിൽ ശാന്തതയുണ്ടെങ്കിലും, ആ ശാന്തത പ്രകൃതിദത്തമാണോ എന്ന ചോദ്യമൊന്ന് മനസ്സിൽ ഉയർന്നു.

അമ്മ അടുക്കളയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, അച്ചമ്മ പറഞ്ഞ പഴയ കഥകൾ ഓർമ്മയിൽ വന്നു. 'നമ്മുടെ അച്ചമ്മയുടെ കാലത്ത്, എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു, രാവിലെ നടക്കൽ, വീട്ടുപണികൾ, പ്രകൃതിദത്ത ഭക്ഷണം, എല്ലാം ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു' എന്ന് അമ്മ ഓർമ്മിച്ചു.

ഇപ്പോൾ, കുട്ടികൾക്ക് ശരീരചലനം കുറവാണ്, ഭക്ഷണം വേഗത്തിൽ കഴിക്കുന്നു, ഉറക്കം വൈകുന്നു, എല്ലാം മാറിയിരിക്കുന്നു. ഒരു ദിവസം, കുട്ടി അല്പം ക്ഷീണിതനായി തോന്നി. അമ്മ ചോദിച്ചു, 'ഇന്ന് കളിച്ചില്ലേ?' കുട്ടി പറഞ്ഞു, 'നാളെ മുഴുവൻ വീഡിയോ കണ്ടു, ശരീരം ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു.'

അന്നേരം, അമ്മയ്ക്ക് ഒരു മാറ്റത്തിന്റെ നിമിഷം അനുഭവപ്പെട്ടു. 'നാം എപ്പോഴാണ് ഈ മാറ്റങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചത്? എന്തിനാണ്?' എന്ന ചോദ്യമുയർന്നു. മുത്തശ്ശൻ നടന്ന വഴിയാണ്, മുമ്മൂട്ടിക്ക് ശരീര സംരക്ഷണം എന്ന പഴമൊഴി മനസ്സിൽ മുഴങ്ങിച്ചു. അന്ന് രാത്രി, അമ്മ കുട്ടികളോടൊപ്പം വീട്ടിന് മുന്നിൽ ചെറിയ നടക്കൽ നടത്തി. ചിരിയും സംഭാഷണവും പ്രകൃതിദത്ത കാറ്റും ആ കുടുംബത്തിൽ പുതിയൊരു അനുഭവം സൃഷ്ടിച്ചു.

ആ ചെറിയ മാറ്റം, കാലക്രമേണ വലിയ ബോധമായി മാറുമെന്ന് ആരും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ, ആ ഒരു നടക്കൽ, അടുത്ത ദിവസം, അടുത്ത ആഴ്ച, പുതിയൊരു ശീലമായി. അച്ചമ്മയുടെ കാലത്തെ പ്രകൃതിദത്ത ജീവിതത്തിന്റെ ശബ്ദം, ആ വീട്ടിൽ വീണ്ടും മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങി.