ಕೃಷ್ಣ ಒಂದು ಉತ್ಸಾಹಿ ಬಾಲಕ. ಅವನಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್, ಟಿವಿ, ಮತ್ತು ವಿಡಿಯೋ ಆಟಗಳ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ಉತ್ಸಾಹವಿದೆ. ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಶಾಲೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ ನೇರವಾಗಿ ಮನೆಯತ್ತ ಬಂದು, ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆಟವಾಡಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ತಾಯಿ, ಲತಾ, ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ.

"ಕೃಷ್ಣ, ನೀನು ಇಷ್ಟು ಸಮಯ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದೀಯ. ಇದು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಮನೋಭಾವಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮವಲ್ಲ," ಎಂದು ಲತಾ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣ ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಆಟದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾನೆ.

ಒಂದು ದಿನ, ಕೃಷ್ಣ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಜೊತೆ ಆಟವಾಡುವಾಗ, ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಗಮನಹೀನತೆಯಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದನು. ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಅವನನ್ನು ಸಹಾಯದಿಂದ ಎತ್ತುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅನುಭವವು ಲತಾಕ್ಕೆ ಒಂದು ಜಾಗೃತಿ ನೀಡಿತು. ಅವಳು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ಅವನ ಮೊಬೈಲ್ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ.

"ಕೃಷ್ಣ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಜೊತೆ ನೇರವಾಗಿ ಆಟವಾಡಬೇಕು. ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ನಿನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತುಂಬಬಾರದು," ಎಂದು ಅವಳು ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಕೃಷ್ಣ ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅರಿತು, ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ನೇರವಾಗಿ ಆಟವಾಡಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ.