ಸಂಜೆಯ ಸಮಯ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾದ ಶಾಂತಿ. ಅಡುಗೆ ವಾಸನೆ, ಮಕ್ಕಳ ನಗು, ಟಿವಿಯ ಶಬ್ದ—all ಪರಿಚಿತ. ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬದಲಾಗಿರುವ ಒಂದು ಸಂಗತಿ: ಕುಟುಂಬದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಮಗು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅಮ್ಮ ಅಡುಗೆಯಲ್ಲಿ, ಅಪ್ಪ ಕೆಲಸದ ಇಮೇಲ್‌ನಲ್ಲಿ, ತಂಗಿ ವಿಡಿಯೋದಲ್ಲಿ.

ಮೂರು ತಲೆಮಾರುಗಳ ಹಿಂದೆ, ಅಜ್ಜಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೂತು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಸಮಯ, ಕಥೆಗಳು, ನಗು, ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಜಗಳ—all ನಿಜವಾದವು, ಹತ್ತಿರವಾದವು. ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು: "ಊಟ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಆ ಸಮಯವೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿಟ್ಟಿತು!"

ಈಗ ಮಗು ತನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲದೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮೊಬೈಲ್ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ ಇಬ್ಬರೂ ಗಮನವಿಲ್ಲದೆ ಮುಂದಿನ ದಿನದ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಇದ್ದರೂ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಖಾಲಿತನ.

ಒಂದು ದಿನ ವಿದ್ಯುತ್ ಕಡಿತ. ಎಲ್ಲ ಸಾಧನಗಳು ನಿಶ್ಶಬ್ದ. ಆ ರಾತ್ರಿ, ಕುಟುಂಬ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೂತು ಮಾತನಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿತು. ಮಗು ತನ್ನ ಶಾಲೆಯ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿತು. ಅಪ್ಪ, ತನ್ನ ಶಾಲೆಯ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರು. ಅಮ್ಮ, ಅಜ್ಜಿ ಕಾಲದ ಆಹಾರದ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು. ಆ ಸಮಯ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮನತೃಪ್ತಿ ನೀಡಿತು.

ಆ ರಾತ್ರಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಅರಿತುಕೊಂಡರು—ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬದಲಾವಣೆ, ಒಂದು ಹಳೆಯ ಅಭ್ಯಾಸ, ಒಂದು ಹೊಸ ಆರಂಭ. ಆ ಶಾಂತಿ, ಆ ಸಂಭಾಷಣೆ, ಆ ಸಮಯ—ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರದ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ದೇಹಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿತು.

ಮರುದಿನ, ಮೊಬೈಲ್ ಇದ್ದರೂ, ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೂತುಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿತು. ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ನೆರಳು, ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು.