సాయంత్రం ఇంట్లో అందరూ టీవీ ముందు కూర్చున్నారు. ఇద్దరు పిల్లలు మొబైల్‌లో వీడియోలు చూస్తున్నారు, అమ్మ వంటగదిలో త్వరగా భోజనం తయారు చేస్తున్నారు, నాన్న ల్యాప్‌టాప్‌లో పని చేస్తున్నారు. ఇంట్లో నిశ్శబ్దం ఉన్నా, ఆ నిశ్శబ్దం సహజమైనదా అనే ప్రశ్న ఎక్కడో మనసులో తళుక్కుమంది.

అమ్మ వంటగదిలో ఉన్నప్పుడు, అకస్మాత్తుగా అమ్మమ్మ చెప్పిన పాత కథలు గుర్తొచ్చాయి. 'మన అమ్మమ్మ కాలంలో అందరూ కలిసి తిన్నాం, ఉదయం నడక, ఇంటి పనులు, సహజ ఆహారం – ఇవన్నీ జీవన భాగంగా ఉండేవి' అని ఆమె చెప్పిన మాటలు గుర్తొచ్చాయి.

ఇప్పుడు, పిల్లలు శరీర చలనం తగ్గింది, భోజనం త్వరగా అయిపోతుంది, నిద్ర ఆలస్యంగా వస్తుంది – అన్నీ మారిపోయాయి. ఒక రోజు, పిల్లలో ఒకరు కొద్దిగా అలసటగా ఉన్నాడు. అతనిని అడిగితే, 'ఈ రోజు ఆడలేదా?' అని, అతను 'నిన్నంతా వీడియోలు చూశాను, శరీరం అలసిపోయింది' అన్నాడు.

ఆ సమయంలో, అమ్మకు ఒక మార్పు క్షణం వచ్చింది. 'మనమేమిటి, ఎందుకు ఈ మార్పులను అంగీకరించాం?' అనే ప్రశ్న తలెత్తింది. 'తాత నడిచిన దారి, మనవడికి ఆరోగ్య రక్షణ' అనే నానుడి గుర్తొచ్చింది. ఆ రాత్రి, అమ్మ పిల్లలతో కలిసి ఇంటి ముందు చిన్న నడక చేశారు. నవ్వులు, మాటలు, సహజ గాలి ఆ కుటుంబంలో కొత్త అనుభూతిని తీసుకొచ్చాయి.

ఆ చిన్న మార్పు, కాలక్రమంలో పెద్ద అవగాహనగా మారుతుందని ఎవరూ చెప్పలేదు. కానీ, ఆ ఒక్కసారి చేసిన నడక, తరువాత రోజు, తరువాత వారం, కొత్త అలవాటుగా మారింది. అమ్మమ్మ కాలం సహజ జీవన శబ్దం, ఆ ఇంట్లో మళ్లీ వినిపించసాగింది.