రమ్య, ఒక ఉద్యోగినిగా ఉన్న తల్లి, రాత్రి సమయంలో ఇంట్లో ప్రశాంతతను కోరుకునేది. కానీ పని ముగిసిన తర్వాత, పిల్లలు ఇంటికి వచ్చినప్పుడు, టీవీ శబ్దం, మొబైల్ అలారం, వంటగదిలో వాసన—ఇవి అన్నీ కలిసిపోయి చిన్న గందరగోళాన్ని సృష్టించేవి. పిల్లలు పడుకోబోయే సమయం వచ్చినప్పుడు, ఆమె తన మొబైల్ను పక్కన పెట్టి, వారికి కథలు చెప్పాలని అనుకుంది. కానీ, అకస్మాత్తుగా, ఇద్దరు పిల్లలు తమ టాబ్లెట్లో వీడియోలు చూస్తున్నారు.
ఆమె తన అమ్మమ్మ కాలాన్ని గుర్తు చేసుకుంది. అప్పట్లో, రాత్రి వస్తే ఇంట్లో అందరూ వెలుతురు ఆర్పేసి, మెల్లగా కథలు చెప్పుకుంటూ, ప్రశాంతంగా నిద్రపోయే అలవాటు ఉండేది. ఎలాంటి ఎలక్ట్రానిక్ పరికరాలు లేవు, ఎలాంటి బయట శబ్దం లేదు. ఆ ప్రశాంతత, ఆ నిద్ర, రేపు కొత్త ఉత్సాహంతో లేవడానికి సహాయపడేది.
ఇప్పుడు, రమ్య పిల్లలతో మెల్లగా మాట్లాడింది: “మన చుట్టూ ప్రశాంతత ఉంటే మనం కూడా ప్రశాంతంగా నిద్రపోవచ్చు. రేపు ఉదయం కొత్త ఉత్సాహంతో లేచేలా చూస్తాం.” పిల్లలు కొంత తడబడ్డారు కానీ, మొబైల్ పక్కన పెట్టి, తల్లిదగ్గర పడుకున్నారు. ఆ రాత్రి, ఇంట్లో ఒక చిన్న ప్రశాంతత పుట్టింది.
తరువాతి ఉదయం, రమ్య లేచినప్పుడు తనలో ఒక మార్పు అనిపించింది. పిల్లలు కూడా మరింత ఉత్సాహంగా లేచారు. ఆ ప్రశాంతమైన రాత్రి, ఒక కుటుంబం యొక్క రోజును మార్చింది. పాతకాలపు ప్రశాంతత, ఈ రోజు ఒక కొత్త అలవాటుగా మారిన క్షణం అది.
ఒక చిన్న మార్పు, ఒక కుటుంబం దీర్ఘకాల ఆరోగ్యానికి విత్తనాన్ని నాటవచ్చని రమ్య గ్రహించింది.
